السيد الخميني

300

ديوان امام ( فارسى )

باده ماه رمضان شد مى و ميخانه بر افتاد * عشق و طرب و باده بوقت سحر افتاد افطار به مى كرد برم پير خرابات * گفتم كه تو را روزه به برگ و ثمر افتاد با باده وضو گير كه در مذهب رندان * در حضرت حق اين عملت بارور افتاد