قبله ابروى تو قبلهء نمازم باشد * ياد تو گره‌گُشاى رازم باشد از هر دو جهان برفِكنم روى نياز * گر گوشه چشمت به نيازم باشد پريشان تا تكيه‌گهت عصاى بُرهان باشد * تا ديدگهت كتاب عرفان باشد در هجر جمال دوست تا آخر عُمر * قلب تو دگرگون و پريشان باشد