السيد الخميني

171

ديوان امام ( فارسى )

مى چاره‌ساز ساقى به روى من درِ ميخانه باز كُن * از درس و بحث و زُهد و ريا بىنياز كُن تارى ز زلف خم‌خم خود در رهم بنه * فارغ ز عِلم و مسجد و درس و نماز كُن داودوار نغمه‌زنان ساغرى بيار * غافل ز درد جاه و نشيب و فراز كُن برچين حجاب از رُخ زيبا و زلف يار * بيگانه‌ام ز كعبه و مُلك حجاز كُن لبريز كُن از آن مىِ صافى ، سبوى من * دل از صفا بسوى بُت تركتاز كُن بيچاره گشته‌ام ز غم هجر روى دوست * دعوت مرا بجام مى چاره‌ساز كُن