السيد الخميني

15

ديوان امام ( فارسى )

خبر / اى دوست ! به روى دوست بگشاى درى / 243 اسير نفس / فاطى ! اگر از طارم اعلا گذرى / 244 فريادرس / در هيچ دلى نيست بجز تو هوسى / 244 محفل دوست / در محفل دوست نيست جز دود و دمى / 245 خار راه / اين فلسفه را كه علم اعلا خوانى / 245 خودبين / گر نيست شوى ، كوس انَا الحَق نزنى / 246 لاف انا الحق / تا منصورى ، لاف انَا الحَق بزنى / 246 لاف عرفان / طوطى صفتى و لاف عرفان بزنى / 247 خورشيد / بردار حجاب تا جمالش بينى / 247 فارغ / فرّخ روزى كه فارغ از خويش شوى / 248 برادر حجاب ! / تا كوس انَا الحَق بزنى ، خودخواهى / 248 پناه / فريادرس نالهء درويش تويى / 249 قصيده مديحهء نورين نيّرين / اى ازليّت به تربت تو مخمّر / 253 قصيدهء بهاريهء انتظار / آمد بهار و بوستان شد رشك فردوس برين / 258 در مدح ولىّ عصر ( عج ) / دوستان ! آمد بهار عيش و فصل كامرانى / 263 مسمّط در توصيف بهاران / مژده فروردين ز نو بنمود گيتى را مسخّر / 271 حديث دل / بر سر كوى تو اى مىزده ديوانه شدم / 280 ترجيع‌بند نقطهء عطف / خُم را بگشا به روى مستان / 285 قطعات و اشعار پراكنده جام چشم / تاراج كرد روى گلشن هستى مرا / 295 مايهء ناز / دست من بر سر زلفين تو بند است امشب / 296 نوش باد ! / فروغ روى تو در جام مى فتاد امشب / 297 ناز پرورد / قامتت نازم كه از سرو سَهى دلكش‌تر است / 298 آب زندگانى / قدِ دلجويت اندر گلشن حسن / 299 باده / ماه رمضان شد ، مى و ميخانه برافتاد / 300 اگر بگذارد . . . / قم بدكى نيست از براى محصّل / 301 بلاى هجران / هيچ دانى كه ز هجران تو حالم چون شد / 302 گلبرگ تر / اى پرىروى كه گلبرگ ترت ساخته‌اند / 303 براى احمد / احمد است از محمّد مختار / 304 نالهء « هزار » / ز سبزه‌زار چمن بوى نوبهار آيد / 305 استخاره / بهار آمده دستار زهد پاره كنيد / 305 پيام بلبل / بوسه زد باد بهارى به لب سبزه به ناز / 306 كوثر / بر لب كوثرم اى دوست ولى تشنه لبم / 306