عشق / آن دل كه به ياد تو نباشد ، دل نيست / 199 شيرين / در محفل دوستان بجز ياد تو نيست / 200 افسوس / افسوس كه عمر در بطالت بگذشت / 200 گمان / افسوس كه ايّام جوانى بگذشت / 201 هستى دوست / جز هستى دوست در جهان نتوان يافت / 201 نتوان يافت / با فلسفه ره به سوى او نتوان يافت / 202 طريق / فاطى كه طريق ملكوتى سپرد / 202 فنا / صوفى ! به ره عشق صفا بايد كرد / 203 حذر / فاطى ! به سوى دوست سفر بايد كرد / 203 سفر / از هستى خويشتن گذر بايد كرد / 204 حجاب اكبر / فاطى كه به علم فلسفه مىنازد / 204 راه / فصلى بگشا كه وصف رويت باشد / 205 نشان / فاطى گل بوستان احمد باشد / 205 عيد / اين عيد سعيد عيد اسعد باشد / 206 عارف / آن‌كس كه به زعم خويش عارف باشد / 206 قبله / ابروى تو قبلهء نمازم باشد / 207 پريشان / تا تكيه‌گهت عصاى برهان باشد / 207 رها بايد شد / از هستى خويشتن رها بايد شد / 208 جلوهء حقّ / موسى نشده كليم كى خواهى شد / 208 فلسفه / فاطى كه فنون فلسفه مىخواند / 209 حجاب / آنان كه به علمِ فلسفه مىنازند / 209 جفا / فولاد ، دلى كه آه نرمش نكند / 210 لن ترانى / تا جلوهء او جمال را دَكّ نكند / 210 همراز / آن شب كه همه ميكده‌ها باز شوند / 211 ثناى حق / ذرّات جهان ثناى حق مىگويند / 211 سوى او / ذرّات وجود عاشق روى وىاند / 212 بىراهه / علمى كه جز اصطلاح و الفاظ نبود / 212 فروغ رخ / آن‌كس كه رخش نديد ، خفّاش بود / 213 پند / تا دوست بود تو را گزندى نبود / 213 قرار / جز ياد تو در دلم قرار نبود / 214 بت / با چشم منى جمال او نتوان ديد / 214 آن كيست ؟ / آن كيست كه روى تو به هر كوى نديد ؟ / 215 راه معرفت / آن‌كس كه ره معرفة اللّه پويد / 215 بىقرار / ياران ! دل دردمند ما را نگريد / 216 مهجور / گر اهل نه اى ، ز اهل حق خرده مگير / 216 فيض وجود / جز فيض وجود او نباشد هرگز / 217 مدّعى / از صوفىها ، صفا نديدم هرگز / 217 جويندهء تو / اى ياد تو روح‌بخش جان درويش / 218 عقل و عشق / اى عشق ! ببار بر سرم رحمت خويش / 218 دام دل / افتاده به دام شمع ، پروانهء دل / 219 رسواى تو / پروانهء شمع رخ زيباى توام / 219 غرق كمال / آن روز كه عاشق جمالت گشتم / 220 بيگانهء خويش / تا روى تو را ديدم و ديوانه شدم / 220 چه كنم ؟ / فرهادم و سوز عشق شيرين دارم / 221