پيشگفتار بسم اللّه الرحمن الرحيم انسان شگفت‌آورترين و پيچيده‌ترين خلق خداست . موجودى كه علاوه بر غرائز طبيعى و حيوانى و واكنشهاى جسمانى داراى فطرت و شخصيتى روحانى است كه از ديگر موجودات زنده ممتاز گرديده است ؛ موجودى كه مىانديشد ، انتخاب مىكند و با تدبير عقلانى و تلاش جسمانى مشكلات را براى نيل به زندگى بهتر از پيش پاى خود برمىدارد و به موازات اين تلاش ، تاريخ حيات خويش را مىسازد و بر معارف به ارث رسيده از پيشينيان مىافزايد و راه را براى تحولات سريعتر و تسلط بيشتر آيندگان بر طبيعت و كشف مجهولات هموار مىسازد . ولى افسوس كه در هياهوى كوششهاى آدمى براى نيل به اميال و مقاصد خويش و در غوغاى درگيرى انسان و طبيعت حقيقتى بس گرانبها به فراموشى سپرده مىشود و آن : نفس و جوهر شخصيت انسانى و به تعبيرى ديگر « خود انسان » و تربيت و تزكيه نفس و ساختن انسان متعالى است ، انسانى كه خالق هستى او را اشرف مخلوقات لقب داده و مفسّرين واقعى وحى در باب شناختش فرموده‌اند : « من عرف نفسه فقد عرف ربّه » .