نگردد و براى استحقاق و لياقت نعيم مقيم به آخرين دوا نياز باشد ، و لازم شود كه ، خداى نخواسته ، انسان مدتى در جهنم برود و در آتش بسوزد تا از رذايل اخلاقى ، آلودگىهاى روحى ، و صفات خبيث شيطانى پاك گردد ، لياقت و استعداد بهره‌مند از جَنّاتٌ تَجْرى مِنْ تَحْتِهَا الانْهارُ « 30 » را بيابد . اين تازه مربوط به آن دسته از بندگانى است كه دامنهء گناه و معصيت آنان تا آن درجه گسترده نشده باشد كه رحمت و عنايت حق تعالى از آنان به كلى سلب گردد ، و هنوز لياقت ذاتى براى بهشت رفتن داشته باشند . خدا نكند كه انسان بر اثر كثرت معاصى از درگاه حضرت بارى تعالى رانده و مردود گردد و از رحمت الهى محروم شود ، كه جز خلود در آتش جهنم راه ديگرى نخواهد داشت . بترسيد از اينكه ، خداى نخواسته ، از رحمت و عنايت الهى محروم گرديد و مورد خشم و غضب و عذاب او واقع شويد . مبادا اعمال شما ، كردار و گفتار شما ، طورى باشد كه توفيقات را از شما سلب كند و جز خلود در نار براى شما راهى نباشد . شما الان يك سنگ گرم را نمىتوانيد دقيقه‌اى ميان كف دست نگهداريد ؛ از آتش جهنم بپرهيزيد . اين آتش‌ها را از حوزه‌ها ، از جامعهء روحانيت ، بيرون بريزيد . اين اختلاف‌ها ، نفاقها ، را از قلب خود دور كنيد . با خلق خدا حسن سلوك داشته نيكو معاشرت كنيد ؛ و با نظر عطوفت و مهربانى به آنان بنگريد . البته با گناهكار به خاطر عصيان و طغيانش خوب نباشيد ، و كار زشت و نادرست او را به رخش بكشيد و او را از آن نهى كنيد ، ولى از هرج و مرج ، آشوب و بلوا ، خود را بر حذر داريد . با بندگان خوب و صالح خدا نيكى كنيد . آنان را كه عالم‌اند به خاطر علمشان ، كسانى را كه در صراط هدايت‌اند به خاطر اعمال نيكشان ، و آنان را كه جاهل و نادان‌اند چون بندگان خداىاند ،

--> ( 30 ) - « بهشتهايى كه از زير آنها نهرها جارى است . » ( مجادله - 22 )