از طرف او « حجّ بلدى » انجام داد ( كسى را اجير كنند تا از همان شهرى كه ميّت در آن بوده حج بجاى آورد ) و اين افضل است ، ولى تفاوت قيمت حجّ بلدى و ميقاتى را فقط وارثان كبير بايد بپردازند . مسألهء 122 - اگر « نايب » در حجّ بلدى چند ماه قبل از ايّام حج به شهر « منوب عنه » برود ، و به عنوان « نيابت » از حج از آنجا حركت كند ، و به وطن خويش يا محلّ ديگرى رود ، و در ماه ذى الحجّه از آنجا عازم حج شود ، همين مقدار براى حجّ بلدى كافى است ، و رفتن در ماه ذى الحجّه ضرورتى ندارد . احكام نيابت مسألهء 123 - نايب بايد در عمل قصد نيابت كند و منوب عنه را در نيّت ، ولو إجمالًا ، تعيين كند ، و لازم نيست نام او را ببرد ، ولى مستحبّ است . مسألهء 124 - لباس احرام و پول قربانى در حجّ نيابتى بر عهدهء اجير است ؛ مگر اين كه هنگام قرارداد طور ديگرى شرط كرده باشند . مسألهء 125 - نايب در طواف نساء نيز بايد قصد منوب عنه را نمايد ، و احتياط مستحب آن است كه آن را به قصد « ما فى الذمه » يعنى آنچه بر عهده او است بجا آورد . مسألهء 126 - اگر نايب طواف نساء را به طور صحيح انجام ندهد ، همسر بر او حلال نمىشود ، ولى بر منوب عنه ، چنانچه در حيات باشد ، چيزى نيست . مسألهء 127 - در حجّ واجب نيابت يك نفر از چند نفر در يك سال جايز نيست ولى در حجّ غير واجب مىتواند قصد نيابت از چند نفر كند . مسألهء 128 - كسى كه براى حجّ تمتّع اجير شده ، پس از انجام حجّ نيابى ،