ولى حدود آن را رعايت نمىكنند و جاهلان از حفظ الفاظ توسّط آنها خوشحال مىشوند ولى علما از عدم رعايت آن محزون مىشوند . شرح حديث : دو گونه به قرآن مىتوان نگريست : 1 - قرآن الفاظ مقدّسى است به گونه‌اى كه دست بى وضو بر آن نمىتوان گذاشت . 2 - قرآن برنامه‌اى مقدّس است . اگر فقط الفاظ را مقدّس دانستيم در الفاظ متوقّف مىشويم ، ولى اگر آن را برنامه هم دانستيم ، آن را در زندگى دخالت مىدهيم . برخورد امروز ما مسلمانان با قرآن چگونه است ؟ در جامعهء امروز ما بعد از پيروزى انقلاب به قرآن بهاى زيادى داده شده و بحث‌هاى تخصّصى قرآن ، قاريان و حافظان قرآن فراوان است و دانشگاه‌هاى قرآنى متعدّدى تأسيس شده است كه همهء اين امور نوعى برخورد با الفاظ مقدّس است نه به عنوان يك برنامهء مقدّس . از جمله برنامه‌هاى مقدّس قرآن ، سفارش به امانت دارى است . امّا اين سؤال مطرح است كه ما تا چه اندازه امانتدار هستيم يعنى تا چه اندازه امانت در اموال ، اولاد ، مكتب اهل‌بيت عليهم السلام و . . . را رعايت مىكنيم ؟