باشد ، خطرى ندارد ولى اگر بىقيد و شرط و مطابق خواست دل قرار گرفت ، ديگر قانون خدا و وجدان را به رسميّت نمىشناسد ، نام اين خواسته‌هاى طغيانگر ، « هواى نفس » و بزرگترين دشمن انسان است . انسان وقتى وجود دشمن را احساس كند ، سعى مىكند كه در تيررس او قرار نگيرد و براى اين‌كه در دام او نيفتد كارى مىكند ، ولى متأسّفانه بسيارى در مقابل اين دشمن عكس العملى نشان نمىدهند و با هواى نفس دوست هستند و از آن بالاتر بسيارى هستند كه هواى نفس ، امير و فرماندهء آنها است و بسيارى هستند كه هواى نفس معبود آنهاست : « أَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَوَاهُ ؛ آيا ديدى كسى را كه هواى نفسش را معبود خود برگزيده است ؟ ! » « 1 » ، پس گاهى انسان در مقابل هواى نفس سجده مىكند . يكى از شاخه‌هاى توحيد ، توحيد اطاعت است . انسان موحّد كسى است كه غير خدا را اطاعت نكند و اطاعت از پيامبر ، امام ، پدر و مادر و مرجع تقليد همه به فرمان خداست ؛ حال اگر مُطاع ديگرى در كنار خدا قرار دهد ، شرك در عبادت است . هواى نفس گاهى قلب را بتخانه مىكند ، قلبى كه بايد فقط جايگاه خدا باشد ولى بت‌هاى مختلفى مانند عشق به مال ، مقام ، و فرزند در آن جاى مىگيرد . بت ساخته‌اى در دل و خنديدى بر كيش بد برهمن و بودا را

--> ( 1 ) سوره فرقان آيه 34