اگر بگوييد ما دوستدار و محبّ او و دوستدار دوستان او و دشمن دشمنان او هستيم ، من شما را در اين گفتارتان انكار نمىكنم . ( آنها عرض كردند : ما توبه مىكنيم وقتى اين را گفتند ، حضرت به خادم دستور فرمودند كه آنها را اكرام‌كند ) . شرح حديث : اين حديث واقعاً تكان دهنده است . ما مىگوييم شيعيان على بن ابى طالب عليه السلام هستيم ، در حالىكه آنها كه به ملاقات حضرت آمده بودند از ما بهتر بودند ، معلوم مىشود كه اين ادّعا خيلى بزرگ است . امام صادق عليه السلام در مورد صفات شيعيان مىفرمايند : « إنَّمَا أصْحَابِى مِنْ لَهُ أشَدُّ الوَرَعِ وَ خَافَ مِنْ عِقَابِ اللَّهِ وَ رَجَا ثَوَابَ الهِ هَؤلَاءِ أصْحَابِى » . تقوا مرحلهء نازلهء ورع است ، چرا كه تقوا پرهيز از گناه و ورع ، پرهيز از شبهات است ، و امام صادق عليه السلام مىفرمايد اصحاب من بيشترين حدّ ورع و خوف از خدا را دارند و اميد به پاداش الهى دارند و سرتاپا ، مطيع فرمان او هستند . ما اين مسأله ( ادّعاى تشيّع ) را خيلى ساده حساب كرده‌ايم به طورى كه با توسّل ، و زيارت و دعا مىخواهيم خود را شيعه بدانيم . كسى نمىخواهد توسّل و زيارت را كم ارزش كند ولى شيعه بودن ، غير از اينها امور متعدّدى مانند : فداكارى ، ايثار ، معرفت ، تقوا و . . . مىخواهد .