صفات شيعه ( 4 ) « . . . عَنْ مُحَمَّدِ بنِ سُلَيْمَان ، عَنْ أَبِيهِ قَالَ : كُنْتُ عِنْدَ أَبِى عَبْدِاللَّهِ عليه السلام : إِذَا دَخَلَ عَلَيْهِ أَبُوبَصِيرٍ . . . فَقَالَ : يَا أَبَامُحَمَّدٍ لَقَدْ ذَكَرَكُمُ اللَّهُ فِى كِتَابِهِ فَقَالَ : « انَّ عِبَادِى لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ » « 1 » وَاللَّهِ مَا أرَادَ بِهَذَا إِلَّا الأَئِمَّةَ عليهم السلام وَشِيعَتَهُمْ ، فَهَلْ سَرَرْتُكَ يَا أَبَامُحَمَّدٍ ؟ قَالَ : قُلْتُ : جُعِلْتُ فِدَاكَ زِدْنِى . . . » . « 2 » محمّد بن سليمان از پدرش نقل مىكند كه گفت : نزد امام صادق عليه السلام بودم كه ابوبصير وارد مجلس شد ( در حالى كه نفس نفس مىزد نشست . امام رو به او كرد و فرمود : ناراحتى ؟ عرض كرد پير و ناتوان شده‌ام و تنفّس براى من سخت شده و در آستانهء رفتن هستم ، ولى از همه بدتر نگران بعد از مرگ هستم و نمىدانم سرنوشت من

--> ( 1 ) سورهء حجر ، آيهء 42 . ( 2 ) بحارالأنوار ، ج 65 ، ص 51 .