3 - رازدارى منظور از محافظت از اسرار ، حفظ مقامات اهل بيت عليهم السلام است ، يعنى مقاماتى از آنها را در نزد دشمنان نگوييم كه باور نكنند ( مثلًا ولايت تكوينى ، معجزات ، علم به غيب . . . ) زيرا اين مقامات جزء اسرار هستند . در زمان ما عدّه‌اى علاوه بر اين كه اسرار را مىگويند غلوّ هم مىكنند ، مثلًا بعضى از مدّاحان نادان زينب اللّهى مىشوند . مدّاحان مقام والايى دارند و ائمّه عليهم السلام به آنها اهميّت مىدادند ؛ مثل دعبل خزائى كه مقام والايى داشت ؛ مدّاحان بايد اشعار خود را بر علما عرضه كرده و از اشعار غلوّآميز پرهيز كنند ، به خصوص اگر در بين مدّاحان براى جلب نظر عوام مسابقه بيفتد ، در اين صورت يكى غلوّ مىكند و ديگرى اغلى و اين كار خيلى خطرناك است . 4 - چگونگى صرف اموال مواسات از دو ريشهء لغوى مىتواند باشد ، يكى از مادّهء « واسى » و ديگرى از مادهء « آسى » كه هر دو مواسات و به معناى اعانت و كمك كردن است . شيعه را بايد با اموالش امتحان كرد كه چه اندازه ديگران در اموال او سهم دارند . در زمان ما مشكلات زياد است : 1 - مشكل بيكارى كه منشأ اصلى بسيارى از مفاسد مانند : اعتياد ، سرقت ، خودفروشى و . . . است .