شرح حديث : در اين روايت امام عليه السلام به مواليان خود سلام رسانده و چهار سفارش فرموده‌اند . تعبير به موالى در روايت به اين جهت است كه همه شيعه نيستند و اگر موالى اين دستورات چهارگانه را انجام دهند شيعه مىشوند . اوّلين توصيه ، فردى و بقيّه توصيه‌هاى اجتماعى است . 1 - تقوا نام شيعه بر خود گذاشتن و شركت در مجالس دعا ، توسّل و عزادارى - كه همه مطلوب است - براى شيعهء واقعى بودن كافى نيست بلكه شرط اوّل تقواست كه او را از گناه باز دارد و هوا و هوس را مهار كرده و حلال و حرام را از هم جدا كند . مقام عصمت مانع ارتكاب گناه است به طورى كه معصوم حتّى فكر گناه هم نمىكند و همان گونه كه انسان از نوشيدن آب گنديدهء جويها اكراه دارد و دورى مىكند ، معصوم هم از ارتكاب گناه دورى مىكند . عدالت مقام پايين‌تر از عصمت است ، يعنى اگر گناهى هم مرتكب شود توبه مىكند . 2 - كمك به فقرا و ضعيفان اگر امكاناتى دارند ، بايد اشتغال زايى كنند و دردسرهاى آن را هم بپذيرند ، چرا كه بركت در اينجاست ، ولى امروزه اغلب مردم راحت