ابوالعلم و ابوالعلاء و به صاحب ماشين ، ابوالسيّاره و به جابر بن حيّان ، پدر علم شيمى اطلاق مىشود . هرگاه كلمهء « اب » در چنين معانى استعمال شود ، كلمهء « ابن » نيز به قرينهء مقابله در معناى مخلوق و مملوك و امثال آن استعمال مىشود . در مورد كلمهء « روح‌القدس » كه در اصل لغت به معنى روح پاك است ، اطلاق بر روح ايمان و سكينه‌خاطر و فرشتهء وحى و پيامبرى كه بعد از حضرت مسيح مىآيد ، بسيار مناسب‌تر است از اينكه اطلاق بر خدا شود . خلاصه اينكه هم معناى اصلى اين الفاظ و هم موارد استعمالات فراوان آنها در كتب عهد جديد و عهد قديم ، گواهى مىدهد كه منظور از آنها به هيچ‌وجه خدايان سه‌گانه نيست . آيا وحدت در تثليث قابل قبول است ؟ چنان كه اشاره شد ، كليسا كه بدعتگذار مسألهء تثليث است اصرار دارد كه آن را با توحيد تلفيق كند و اين يكى از مهم‌ترين بن‌بست‌هايى است كه كليسا با آن مواجه است ، زيرا « مساوى بودن يك با سه » ، مسألهء عجيبى است كه عقل از قبول آن ابا دارد . آنان براى رهايى از اين بن‌بست ، راه‌هاى مختلفى را مىپيمايند كه هيچ‌يك از آنها نتيجهء قابل ملاحظه‌اى در بر ندارد ، از جمله : 1 . پروتستان‌ها و جمعى ديگر معتقدند كه اين مسأله از اسرار