صفات بندگان خدا ، انسان كامل را در دوازده آيه در سورهء فرقان « 1 » بيان كرده كه مضمون آن چنين است : بندگان خاصّ خدا كسانىاند كه آرام و بىتكبّر بر زمين راه مىروند ، و در برابر سخنان نابخردانه پرخاش نمىكنند و آنها را به نيكى پاسخ مىگويند ، در پيشگاه خداوند سر به سجده مىنهند و در برابر او به نيايش برمىخيزند ، از كيفرهاى او در هراسند و لذا مراقب اعمال خويش‌اند . در راه خدا انفاق و بخشش مىكنند و در اين راه از اسراف و بخل بركنارند . هرگز براى خدا همتا قائل نمىشوند و هرگز دست به خون بيگناهان نمىآلايند . دامان عفّت خويش را آلوده نمىسازند و اگر مرتكب گناه شوند توبه كرده ، به سوى خدا بازمىگردند و با كار شايسته و نيك ، كار بد خود را جبران مىكنند . هرگز در مجالس باطل حضور نمىيابند و بزرگوارانه از برابر لغو و باطل مىگذرند . در برابر سخنان خدا و آثار او در سراسر جهان هستى ، همچون كوران و كران نيستند . آنان توجّه خاصّى به اصلاح خانواده خويش دارند و از خدا مىخواهند كه همسر و فرزند پاك و لايقى كه مايهء روشنى

--> ( 1 ) . سورهء فرقان ، آيات 63 - 74 .