با مردم عمل كنيم با ما عمل مىشود چرا كه دنيا دار مجازات است و هر عملى ، عكس العملى دارد ، مثلًا اگر در دامنه كوهى قرار بگيريد و با صداى بلند بگوييد سلام ، صداى شما منعكس مىشود و به طرف شما باز مىگردد . اعمال انسان در زندگى همين گونه است كه عكس‌العملش را نشان مىدهد . اگر در زندگى شيطان دقت كنيم خواهيم ديد كه عامل سقوط او ، نگاه به نقطهء منفى آدم بود ، چرا كه وقتى خداوند آدم را آفريد دستور سجده را داد و شيطان سجده نكرد ، وقتى خداوند علت عدم سجده را پرسيد ، شيطان در جواب گفت : خدايا من را از آتش آفريدى و آدم را از خاك و آتش از خاك برتر است ، يعنى شيطان نقطه ضعف آدم را نگاه كرد كه آفرينش او از خاك باشد ، اما نقطه قوت آدم را نگاه نكرد كه خداوند بعد از آفرينش آدم فرمود : من روحم را در او دميدم . و سجده هم به خاطر فضيلت اين روح بود كه در آدم دميده شده بود . شيطان با منفىنگرى خود عبادت شش هزار ساله‌اش را بىارزش كرد . در زندگى نبايد شيطانى فكر كنيم ، بلكه بايد نقاط قوت را قبل از نقاط ضعف ببينيم . نبايد دوست را به خاطر يك لغزش از خود برانيم . معمولًا ما انسان‌ها اين گونه هستيم كه اگر كسى 99 بار به ما خوبى كند اما يك بار بدى ، ما خوبىهاى او را فراموش كرده و همان يك بدى را به رخش مىكشيم . در حديثى آمده كه حضرت عيسى عليه السلام با حواريون از جايى رد مىشدند ، در راه سگ مرده را ديدند و هر كدام از صحابه براى اين سگ عيبى را بيان كردند ، يكى گفت : چشم‌هايش چقدر كثيف است و يكى دربارهء گوش و ديگرى دربارهء بينى آن سگ بدگويى كرد ، وقتى نوبت به حضرت عيسى عليه السلام رسيد گفت : عجب دندانهاى سفيدى دارد . اصحاب گفتند : اين سگ با اين همه عيب‌هايى كه دارد شما سراغ دندانش رفتيد ؟ حضرت فرمود : حتّى اگر دربارهء حيوان هم قضاوت مىكنيد انصاف را رعايت كنيد و خوبىهاى او را هم در نظر بگيريد .