جَنّتي » فما شَيءٌ أحَبُّ إليهِ مِن استِلالِ روحِه واللّحوقِ بالمُنادِي . در روايتى يكى از ياران امام صادق عليه السلام از آن حضرت پرسيد : آيا ممكن است مؤمن از قبض روحش ناراضى باشد ؟ فرمود : نه به خدا سوگند ، هنگامى كه فرشتهء مرگ براى قبض روحش مىآيد اظهار ناراحتى مىكند ، فرشتهء مرگ مىگويد : اى ولى خدا ناراحت نباش ، سوگند به آن كس كه محمد صلى الله عليه و آله را مبعوث كرده ، من بر تو مهربان‌ترم از پدر مهربان ، درست چشم‌هاى خود را بگشا و ببين ، او نگاه مىكند ، رسول خدا صلى الله عليه و آله وعلى عليه السلام وفاطمه عليها السلام وحسن عليه السلام و حسين عليه السلام و امامان از ذريّه او را مىبيند ، فرشته به او مىگويد : نگاه كن اين رسول خدا و امير مؤمنان و فاطمه و حسن و حسين و امامان عليهم السلام دوستان تواند . او چشمانش را باز مىكند و نگاه مىكند ، ناگهان گوينده‌اى از سوى خداوند بزرگ ندا مىدهد و مىگويد : يا ايتها النفس المطمئنه ، اى كسى كه به محمد و خاندانش اطمينان داشتى بازگرد به سوى پروردگارت ، در حالى كه تو به ولايت آنها راضى هستى ، و او با ثوابش از تو خشنود است ، داخل شو در ميان بندگانم يعنى محمد و اهل‌بيتش عليهم السلام و داخل شو در بهشتم ، در اين هنگام چيزى براى انسان محبوب‌تر از آن نيست كه هر چه زودتر روحش از تن جدا شود و به اين منادى پيوندد . « 1 » * * *

--> ( 1 ) . تفسير نمونه ، ج 26 ، ذيل آيات 27 - / 30 سورهء فجر به نقل از كافى ، ج 3 ، باب ان المؤمن لا يكره على قبض روحه