5 : دو برنامه در زندگى امام على عليه السلام مىفرمايند : « طُوبى لِمَنْ قَصَرَ هِمَّتَهُ عَلى ما يَعْنِيهِ وَجَعَلَ كُلَّ جِدِّهِ لِما يُنْجيهِ ؛ خوشا به حال كسى كه همتش همه مصروف كارى باشد كه او را به كار آيد و تمام كوشش را براى چيزى قرار دهد كه او را ( فرداى قيامت از آتش دوزخ ) رهايى بخشد » . « 1 » يكى از امتيازاتى كه خداوند به بشر داده ، اراده و اختيار است كه موجودات ديگر ندارند و اينكه انسان مكلف است و حامل امانت الهى است به خاطر همين مختار بودن اوست . على عليه السلام مىفرمايند : خوشا به حال كسى كه دو برنامه در زندگى خود دارد : 1 . اراده و همّتش متوجّه امورى است كه به او ارتباط دارد ؛ و در امورى كه به او مربوط نيست دخالت نمىكند و وقتش را براى آن هدر نمىدهد . 2 . تمام كوشش خود را در مسيرى قرار مىدهد كه سبب نجات او شود . كلمات على عليه السلام كوتاه اما بسيار پرمحتواست ؛ وقتى انسان به زندگى خود نگاه مىكند متوجه مىشود گاهى اوقات در بسيارى از چيزهايى كه به او مربوط

--> ( 1 ) . غرر الحكم ، ج 2 ، ص 465