الشيخ ناصر مكارم الشيرازي ( تدوين سيد محمد عبد الله زاده )
13
گفتار معصومين ( ع ) ( فارسى )
و به فرمودهء پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله غافلترين مردم كسى است كه از دگرگون شدن دنيا اندرز نگيرد و از ورق گردانى ليل و نهار انديشه نكند : « أغْفَلُ النّاسِ مَنْ لَمْ يَتَّعِظْ بِتَغَيُّرِ الدُّنْيا مِن حَالٍ إلى حَال » . « 1 » در روايتى آمده هنگامى كه على عليه السلام به طرف « صفين » براى مبارزه با معاويه مىرفت بر مداين گذشت ( يكى از بناهاى پرشكوه ايران قديم ايوان مداين است كه امروزه خرابهء آن نزديك بغداد قرار دارد . مدائن پايتخت ايران قديم بود كه در زمان شاهان ساسانى ساخته شد و ديوار مداين يا طاق كسرى خرابه همان كاخ بزرگ است كه امروز جز خرابه ، اثرى از آن شهر بزرگ و تاريخى بجاى نمانده است ) يكى از همراهان از روى عبرت اين شعر را خواند : جَرَتِ الرِّياحُ عَلى رُسومِ دِيارِهِمْ * فَكَأنَّهُمْ كانُوا عَلى ميعادٍ « بادها بر آثار باقيماندهء سرزمينشان وزيدن گرفت ( و چيزى جز صداى باد در ميان قصر آنها به گوش نمىرسد ) گويى آنها همگى وعدهگاهى داشتند و به سوى وعدهگاهشان شتافتند » . امام على عليه السلام مىفرمايند : چرا اين آيه را نخواندى : « كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ * وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ * وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ * كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْماً ءَاخَرِينَ * فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنظَرِينَ » « 2 » ؛ چه بسيار باغها و چشمهها كه به جاى گذاشتند و كشتزارها و قصرهاى پرارزش و نعمتهاى فراوان ديگر كه در آن غرق در شادمانى بودند ! اين چنين بود ( ماجراى آنها ! ) و ما اين ( نعمتها ) را ميراث براى اقوام ديگرى قرار داديم . نه آسمان و زمين بر آنها گريست و نه به آنها مهلتى داده شد » . « 3 »
--> ( 1 ) . سفينة البحار ، مادّهء « عبر » ( 2 ) . دخان ، آيهء 25 - 29 ( 3 ) . سفينة البحار ، مادّهء « مدن »