قلب و روح و جان انسان داده مىشود و به قلب حيات معنوى مىدهد ، انسان مشغول زندگى است و غافل مىشود در نتيجه بايد هر روز موعظه‌اى از آيه يا روايت بشنود تا نشاط معنوى داشته باشد . بعد حضرت مىفرمايد : به وسيلهء زهد قلبت را بميران و به وسيلهء يقين آن را تقويت كن ، يعنى روح انسان داراى دو جنبه ملكوتى و حيوانى است ، جنبهء ملكوتى را با موعظه زنده كن و جنبهء حيوانى آن را بميران . توجه داشته باشيد كه زهد اين نيست كه انسان از اجتماع بيرون برود و از مال و هستى خود دست بكشد و مثل راهبان زندگى كند ، بلكه زهد به اين است كه انسان اسير مال و مقام و موقعيت اجتماعى خود نباشد و امير بر آنها باشد كه اگر يك وقت از دستش رفت غصّه نخورد و ناراحتى نكند . بعد حضرت فرمود : از علم و دانش كمك بگير و مسير راهت را روشن كن ، و به وسيلهء ياد مرگ ، نفست را رام و تسليم و روح سركش را آرام كن . اميدواريم خداوند توفيق بدهد تا بتوانيم عامل به فرامين ائمّه عليهم السلام باشيم . * * *