جنگ با من صرف نظر كن . گفت : فكر مىكنم ، تا صبح فكر كرد ، بعد گفت : مىگويند : بهشت و جهنّم و عذاب هست ، اگر راست باشد ، بعداً توبه مىكنم و اگر دروغ باشد به دنيايم رسيده‌ام . بعد گفت : دنيا نقد است و آخرت نسيه و انسان عاقل نقد را به نسيه نمىفروشد . من كه امروزم بهشت نقد حاصل مىشود * وعدهء فرداى زاهد را چرا باور كنم پيروان اين مكتب زيادند ، اينها دو اشتباه بزرگ مرتكب مىشوند : اوّل اينكه وعده‌هاى الهى براى افراد باايمان نسيه نيست ، نسيه درجايى است كه طرف ضعيف است ونمىتواند به وعده هايش عمل كند ، امّا كسى كه قادر مطلق و صادق و حكيم است نقد و نسيه ندارد و وعده‌هايش عين واقعيّت است و سوخت و سوز ندارد . دوم اينكه در زندگى دنيا هم بسيارى از مواقع نسيه را بر نقد مقدّم مىدارند ، به عنوان مثال تمام كشاورزان نقدشان را كه بذر است مىدهند ، به انتظار محصولى كه در سال آينده بدست مىآورند ، و يا تمام كسانى كه سرمايه‌گذارى مىكنند ، نقد را مىدهند براى نسيهء فردا ، چون مسألهء اهم و مهم است . انسان اگر در اين عمر كوتاه تقوا را رعايت كند ، يك عمر جاويدان غرق در نعمت خواهد داشت ، كه در اين صورت لذت آماده را فداى نعمتى مىكند كه آن را نديده است . وقتى كسى لذت آماده را براى موعودى كه نديده ترك كند اين نشانهء ايمان است و اگر ايمان به خدا و غيب نداشته باشد لذت آماده را ترك نمىكند . مهمترين لذّات دنيا مثل برق در گذر است امّا قرآن دربارهء لذّات آخرت مىفرمايد : « « فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّا أُخْفِىَ لَهُمْ مِّنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ » ؛ هيچ‌كس نمىداند چه پاداشهاى مهمّى كه مايهء روشنى چشمها مىگردد براى آنها نهفته شده است اين پاداش عظيم جزاى اعمالى است كه انجام داده‌اند » . « 1 »

--> ( 1 ) سجده ، آيهء 17 .