5 : فقر و غنا قالَ رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله : « انَّ اللَّهَ يُحِبُّ إذا انْعَمَ على عَبْدٍ أنْ يَرى أَثَرَ نِعْمَتِهِ عَلَيْهِ ، وَيُبغِضُ البُؤْسَ وَ التَّبَؤُّسَ » . « 1 » پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد : « هنگامى كه خدا به بنده‌اى نعمت داد دوست دارد اثر نعمتش را در او ببيند و در رنج زندگى كردن بنده‌اش را دوست ندارد » . در احاديث ما رواياتى هست كه فقر را هم مدح و هم مذمّت مىكند . اين روايات با هم تضاد ندارند ، چون رواياتى كه فقر را مدح مىكند يا ناظر به فقر الى اللَّه است ، كه آيهء ذيل به آن اشاره دارد : « « يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِىُّ الْحَمِيدُ » ؛ اى مردم شما به خدا محتاج هستيد در حالى كه او از شما بىنياز و پسنديده است » . « 2 » مطابق اين آيه تمام ذرّات وجود ما در تمام عمر از ذات خدا امداد وجود مىگيرد و يا ناظر به فقر به معناى ساده بودن زندگى است ، و إلّاذات فقر سرچشمهء انواع خرافات و بدبختيها و مفاسد است .

--> ( 1 ) تحف العقول ، حكمت 158 . ( 2 ) فاطر ، آيهء 15 .