همهء احزاب چيره گشت ، خداوند غرور عرب وباليدن آنان به پدرانشان را از بين برد . همهء شما از آدم هستيد و آدم از خاك و ارجمندترين شما نزد خداوند ، با تقواترين شماست . « 1 » شيخ مفيد مىگويد : شنيدم كه روزى سلمان فارسى وارد مسجد رسول خدا صلى الله عليه و آله شد و مردم او را به سبب حقّى كه داشت و به احترام موى سپيدش و منزلت خاصّى كه نزد پيامبر صلى الله عليه و آله و خاندان او داشت بالاى مجلس نشاندند . عمر وارد شد و چشمش به سلمان افتاد و گفت : اين مرد عجم كيست كه در ميان عربها صدرنشين شده است ؟ رسول خدا صلى الله عليه و آله روى منبر رفت و خطبه‌اى ايراد كرد و فرمود : « انَّ النّاسَ مِن عَهدِ آدَمَ الى يَومِنا هذا مِثْلُ أسنانِ المُشْطِ ، لا فَضْلَ لِلعَرَبيِّ عَلَى العَجَمّيِ ولا للأحْمَرِ عَلَى الأسوَدِ الّا بِالتَّقوى ؛ مردم از روزگار آدم تا به امروز همچون دندانه‌هاى شانه هستند . عرب را بر عجم و سرخ را بر سياه برترى نيست ، مگر به تقوا » . « 2 » 2 . تقوا معيار پذيرش اعمال خداوند در آيهء 27 سورهء مائده داستان فرزندان حضرت آدم عليه السلام - هابيل و قابيل - را ذكر مىكند ، كه هر كدام براى تقرّب به خداوند نذرى را آورده بودند و از يكى پذيرفته شد و از ديگرى پذيرفته نشد . آن كه نذرش قبول نشد گفت : تو را خواهم كشت ! برادر ديگر گفت : « « إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ » ؛ خدا تنها از پرهيزكاران مىپذيرد » . مفضّل بن عمر مىگويد : خدمت امام صادق عليه السلام بودم موضوع اعمال مطرح شد گفتم : عملم اندك و ضعيف است . فرمود : خاموش باش و از خدا آمرزش بخواه . سپس فرمود : عمل اندك با تقوا بهتر از عمل بسيار بدون تقواست . پرسيدم : چگونه ؟ فرمود : آرى همانا مردى كه به ديگران غذا مىدهد ، با همسايگان مدارا

--> ( 1 ) بحارالانوار ، ج 70 ، ص 287 ؛ ميزان الحكمه مادّهء « تقوا » . ( 2 ) ميزان الحكمه ، مادّهء « تقوا » .