2 : تقوا ( 2 ) قال عليٌّ عليه السلام : « لا يَقِلُّ عَمَلٌ مَعَ التَّقْوى ، وَ كَيْفَ يَقِلُّ ما يُتَقَبَّلُ ؟ » . « 1 » حضرت على عليه السلام مىفرمايد : « عملى كه همراه با تقوا باشد كم نمىشود ( هرچند به نظر ناچيز آيد ) ؛ چگونه كم خواهد بود عملى كه مقبول درگاه خداست ؟ » . با تقوا كسى است كه به واجبات اهميّت بدهد و از محرّمات دورى كند ، و تمام اعضاى او كليد داشته باشد ؛ امّا نزد خواص ، او كسى است كه بتواند همهء كردارش را به ديگران عرضه كند . بدون شك هر انسانى فطرتاً خواهان اين است كه با ارزش و پرافتخار باشد ، و به همين دليل با تمام وجود براى كسب ارزشها تلاش مىكند ، ولى معيار ارزش نزد فرهنگ‌هاى مختلف كاملًا متفاوت است و گاه ارزشهاى كاذب جاى ارزشهاى راستين را مىگيرد . گروهى ارزش واقعى خويش را در انتساب به قبيلهء معروف و معتبرى مىدانند ، به همين جهت براى تجليل مقام قبيله و طايفهء خود تلاش زيادى مىكنند ، تا خود را به وسيلهء انتساب به آن بزرگ جلوه دهند . گروه ديگرى مال و ثروت ، كاخ و قصر ، خدم و حشم و مانند اين امور را نشانهء

--> ( 1 ) نهج البلاغه ، كلمات قصار ، 95 .