22 : حكمت قال رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله : « غَريبَتانِ فَاحْتَمِلُوهُما : كَلِمَةُ حِكْمَةٍ مِنْ سَفيهٍ فَاقْبَلوها ، وَ كَلِمَةُ سَفَهٍ مِنَ حَكيمٍ فَاغْفِروها » . « 1 » پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد : « دو چيز استثنايى است ، اوّل اينكه اگر كلامى حكمت‌آميز از انسان نادان صادر شد ، آن را بپذيريد ، دوم اينكه هر گاه شخص حكيمى كلام اشتباهى گفت ، قبول نكنيد و از سخن او پيروى نكنيد » . اين حديث همان مضمون « أُنْظُر إلى ما قال وَلا تَنْظُر الى مَنْ قال » است يعنى نگاه به سخن كن ، چه كار دارى گويندهء آن كيست ؛ اگر كلام خوب بود ، از بچّه يا نادان يا كافر هم بود بپذير ، چون گاهى حرف خوب از انسان ناصالح صادر مىشود و دليلى براى نپذيرفتن آن وجود ندارد . قرآن مىفرمايد : « « فَبَشِّرْ عِبَادِ * الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ » ؛ پس بندگان مرا بشارت ده ، همان كسانى كه سخنان را مىشنوند و از نيكوترين آنها پيروى مىكنند » . « 2 »

--> ( 1 ) تحف العقول ، حكمت 185 ؛ خصال صدوق ، باب الاثنين ، ص 34 ، ح 3 . ( 2 ) زمر ، آيهء 18 .