مىگويد : نامه‌اى از امام را ديدم كه به فرزندش امام جواد عليه السلام نوشته است و مىفرمايد : « يَا أَبَا جَعْفَرٍ بَلَغَنِي أَنَّ الْمَوَالِيَ إِذَا رَكِبْتَ أَخْرَجُوكَ مِنَ الْبَابِ الصَّغِيرِ وَإِنَّمَا ذَلِكَ مِنْ بُخْلٍ بِهِمْ لِئَلَّا يَنَالَ مِنْكَ أَحَدٌ خَيْراً فَأَسْأَلُكَ بِحَقِّي عَلَيْكَ لَايَكُنْ مَدْخَلُكَ وَمَخْرَجُكَ إِلَّا مِنَ الْبَابِ الْكَبِيرِ وَإِذَا رَكِبْتَ فَلْيَكُنْ مَعَكَ ذَهَبٌ وَفِضَّةٌ ثُمَّ لَا يَسْأَلُكَ أَحَدٌ إِلَّا أَعْطَيْتَهُ ؛ به من اطلاع داده‌اند كه خادمان و معاونان تو هنگامى كه سوار مىشوى تو را از در كوچك بيرون مىبرند ( تا مردمى كه در برابر در بزرگ ايستاده‌اند با تو ملاقات نكنند ) اين به جهت بخلى است كه آنها دارند و مىخواهند خيرى از تو به كسى نرسد از تو مىخواهم به حقى كه بر تو دارم ( چنين كارى را ترك كنى و ) ورود و خروج تو فقط از باب كبير باشد ( تا بتوانى با مردم تماس داشته باشى و بخشى از مشكلات آنها را حل كنى ) افزون بر اين هنگامى كه سوار مىشوى مقدارى درهم و دينار با خود داشته باش و هر كس تقاضايى كرد چيزى به او بده » . « 1 » در حديث ديگرى از اميرالمؤمنين عليه السلام آمده است : « أَيُّمَا وَالٍ احْتَجَبَ عَنْ حَوَائِجِ النَّاسِ احْتَجَبَ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَنْ حَوَائِجِهِ ؛ هر والى كه خود را از برآوردن نياز مردم پنهان دارد خداوند در قيامت از حوائج خود آنها را پنهان مىدارد » . « 2 » البته نمىتوان انكار كرد كه زمان‌ها يكسان نيستند مثلًا در زمان ما يكى از مشكلات مهم ، مشكلات امنيتى است كه در بسيارى از موارد اجازه نمىدهد دولت‌مردان بدون حاجب و محافظ در ميان مردم ظاهر شوند ، در حالى كه امام در سخنان فوق دستور مىداد كه تمام حاجبان و پاسداران را از آن مجلس خارج سازند . البته ممكن است نيروهاى مخفى تا حدى مشكلات را حل كنند ؛ ولى گاه به تنهايى كافى نيست .

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 50 ، ص 102 ، ح 16 ( 2 ) . همان مدرك ، ج 72 ، ص 345 ، ح 42