از تو پشتيبانى خواهم كرد ) و اگر تو از آن شايستگى كه به هنگام رفتن از نزد من داشتى تغيير پيدا كنى ( و بر خلاف حق و عدالت و كتاب و سنّت حكم نمايى راه شقاوت پوييده‌اى ) زيرا شقى و بدبخت كسى است كه از عقل و تجربه‌اى كه نصيب او شده محروم بماند و من از اينكه كسى سخن بيهوده بگويد متنفر و از اينكه كارى را كه خدا اصلاح كرده بر هم زنم بيزارم ( من خواهان وحدت امت اسلام و خاموشى آتش فتنه‌ام ) آنچه را نمىدانى رها كن ( و به شايعات و سخنان اشرار گوش فرا مده ) زيرا مردم شرور سخنان نادرستى را به تو مىگويند ( تا تو را از راه حق منحرف سازند ) . والسلام . شرح و تفسير از راه حق منحرف مشو و آتش فتنه را خاموش كن اين نامه خالى از ابهاماتى نيست و متأسّفانه شارحان نهج‌البلاغه براى كشف اين ابهامات و حل آنها گام مؤثرى بر نداشته‌اند . در كتب تاريخ نيز متن نامهء ابو موسى اشعرى نيامده تا معلوم شود او از امام چه مىخواسته و اشارات نامهء امام به چه امورى است ؛ ولى از آنجا كه غالباً از جواب‌ها مىتوان اجمالا به اصل نامه پى برد چنين به نظر مىرسد كه ابو موسى قبل از شروع به كار حَكَمين و بعد از انتخاب شدن به اين عنوان ، نامه‌اى به امام نوشته و از سرنوشت خود نگران بوده كه ممكن است دوستان امام براى او مزاحمت‌هايى ايجاد كنند ؛ امام هم در اين نامه او را نصيحت مىكند كه به دنياپرستى روى نياورد ، وعده‌هاى معاويه در دل او اثر نگذارد و از سوى ديگر به او تأمين مىبخشد كه اجازه نمىدهد او را اذيت كنند . اين خلاصهء چيزى است كه در جهت رفع ابهام از اين نامه مىتوان ذكر كرد . به هر حال امام عليه السلام در آغاز به فضاى موجود آن زمان اشاره‌اى كرده و در واقع