كارگزارانت به تو و گرفتن پاسخ‌هاى صحيح آن ، از تو غافل نشود ، خواه از امورى باشد كه براى تو دريافت مىدارد يا از سوى تو مىبخشد . كسى باشد كه هرگاه قراردادى براى تو ببندد سست نبندد و هرگاه قراردادى بر ضد تو بسته شد ، از يافتن راه حل آن عاجز نماند . كسى كه از ارزش و قدر خويش در امور مختلف بىخبر نباشد ، زيرا آن كس كه به قدر و منزلت خويش جاهل است نسبت به قدر و منزلت ديگران جاهل‌تر خواهد بود . سپس در انتخاب اين منشيان هرگز به فراست و هوشيارى خود ، و اعتماد شخصى و حسن ظن خويش قناعت مكن ، زيرا افراد ( فرصت‌طلب ) براى جلب توجّه زمامداران به ظاهرسازى و خوش خدمتى مىپردازند در حالى كه در ماوراى اين ظاهرِ جالب هيچ‌گونه خيرخواهى و امانت دارى وجود ندارد . آنها را از طريق مقاماتى كه براى حاكمان صالح پيش از تو داشته‌اند بيازماى و بر كسانى اعتماد كن كه در ميان مردم بهترين آثار نيك را گذارده‌اند و در امانت‌دارى معروف‌ترند . اگر چنين كنى اين دليل بر خيرخواهى و اطاعت تو از پروردگار است ، همچنين اطاعت از كسى كه ولايت را از طرف او پذيرفته‌اى ( يعنى امام و پيشواى تو ) . براى هر بخشى از كارهايت رئيس و سرپرستى از ميان آنها انتخاب كن ؛ كسى كه كار مهم او را مغلوب و درمانده نسازد و كثرت كارها پريشانش نكند و ( بايد بدانى ) هر عيبى در منشيان مخصوص تو يافت شود كه تو از آن بىخبر بمانى مسئول آن خواهى بود . شرح و تفسير منشيان و كارگزاران امام عليه السلام در اين بخش از عهدنامه دربارهء منشيان مخصوص و حافظان