أحَبَّني جَبَلٌ لَتَهافَتَ ؛ حتى اگر كوهى مرا دوست بدارد از هم مىشكافد و فرو مىريزد » . « 1 » همچنين در خبرى آمده است كه سهل از دوازده نفرى بود كه بر بيعت ابوبكر ايراد كردند « 2 » و جزء شرطة الخميس و محافظان خاص اميرمؤمنان على عليه السلام بود « 3 » و در كتاب مستدركات علم الرجال آمده است كه اميرمؤمنان على عليه السلام بهشت را براى سهل تضمين فرمود . « 4 » نيز در روايتى آمده است هنگامى كه على عليه السلام زمام خلافت را به دست گرفت ، سهل بن حنيف را به عنوان والى شام به سوى آنجا فرستاد و اين نشان مىدهد كه فوق‌العاده مورد علاقه و اعتماد امام بود ، هرچند طرفداران معاويه جلوى او را گرفتند و اجازه ندادند وارد شام شود و او برگشت . « 5 » از نكات جالبى كه در منابع تاريخى دربارهء سهل آمده است اين است كه اميرمؤمنان على عليه السلام هنگام هجرت از مكه به مدينه چون به قبا آمد و به رسول خدا صلى الله عليه و آله ملحق شد ، به مهمانى خانواده‌اى رفت كه سرپرست خود را از دست داده بودند . امام عليه السلام ملاحظه كرد زن آن خانه نصف شب به در خانه مىرود و كسى مىآيد و چيزى به او مىدهد . حضرت سؤال كرد : چه چيز از او مىگيرى ؟ گفت : او « سهل بن حنيف » است كه هر روز مخفيانه مىرود قسمتى از بت‌هاى قبيلهء خود را مىشكند و شكسته‌هاى آن را براى من مىآورد و مىگويد : اينها را

--> ( 1 ) . نهج‌البلاغه ، كلمات قصار ، 111 ( 2 ) . اين دوازده نفر طبق روايت خصال عبارتند از : « خَالِدُ بْنِ سَعِيدِ بْنِ عَاصِ » ، « مِقْدَادُ بْنُ أَسْوَدِ » ، « أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ » ، « عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ » ، « أَبُو ذَرٍّ الْغِفَارِيُّ » ، « سَلْمَانُ الْفَارِسِيُّ » ، « عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ » ، « بُرَيْدَةُ الْأَسْلَمِيُّ » ، « خُزَيْمَةُ بْنُ ثَابِتٍ ذُو الشَّهَادَتَيْنِ » ، « سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ » ، « أَبُو أَيُّوبَ أَنْصَارِيُّ » وَ « أَبُو هَيْثَمِ بْنُ تيِّهَانِ » ( بحارالانوار ، ج 28 ، ص 208 ، ح 7 » ( 3 ) . قاموس الرجال ، ج 5 ، ص 354 ( 4 ) . مستدركات علم رجال الحديث ، ج 5 ، ص 213 ( 5 ) . شرح نهج‌البلاغهء علّامه شوشترى ، ج 6 ، ص 457