شده بود . امام براى رفع نگرانى او اين نامه را به او نوشت و به او يادآور شد كه از فرار آن گروه ناراحت نباشد ، زيرا براى گمراهى آنان همين بس كه از هدايت و حق به گمراهى و كورى پناه بردند . امام آنها را دنياپرستانى معرفى مىكند كه براى رسيدن به لذات دنيا ، به معاويه پيوستند در حالى كه مركز عدل را مىشناختند . آن‌گاه امام اظهار اميدوارى مىكند كه خداوند به لطفش مشكلات را حل فرمايد . * * *