رِجْزَ الشَّيْطَانِ لَيَذْهَبُ عَنْهُ عِنْدَ ذَلِكَ ؛ اين غضب قطعهء آتش سوزانى از سوى شيطان است كه در قلب فرزندان آدم برافروخته مىشود و ( از اين رو ) هنگامى كه يكى از شما خشمگين مىشود چشمانش سرخ شده و رگ‌هاى گردنش پرخون مىشود و شيطان در وجود او داخل مىگردد . هنگامى كه يكى از شما از چنين حالتى بر خويش بترسد ( هرگاه ايستاده است ) بنشيند در اين حالت پليدى شيطان از او مىرود » . « 1 » و گاه عاقل‌ترين افراد در حال غضب كارهايى انجام مىدهند كه جاهل‌ترين افراد انجام نمىدهند ، لذا در حديثى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم : « الْغَضَبُ مَمْحَقَةٌ لِقَلْبِ الْحَكِيمِ وَمَنْ لَمْ يَمْلِكْ غَضَبَهُ لَمْ يَمْلِكْ عَقْلَهُ ؛ غضب ، عقلِ خردمند را از كار مىاندازد و كسى كه بر غضب خويش مسلّط نباشد مالك عقل خود نخواهد بود » . « 2 » نكته حارث هَمْدانى كيست ؟ حارث بن عبداللَّه از طايفهء « بنى همدان » است كه قبيله‌اى معروف در يمن بودند و از شيعيان امام عليه السلام محسوب مىشدند و « حارث » يكى از بافضيلت‌ترين آنهاست . دانشمند معروف علم رجال « ابن داود » در مورد او مىگويد : « انَّهُ كَانَ أفْقَهُ النَّاسَ ؛ او در زمان خود از فقيه‌ترين مردم بود » . طبرى درباره وى مىگويد : « حارث از باسابقه‌ترين ياران على عليه السلام و مردى آگاه در فقه و علم حساب بود » و شعبى از فقهاى تابعين از اهل سنّت مىگويد : « من احكام ارث و محاسبهء آن را از او آموختم » . « 3 »

--> ( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 304 ، ح 12 ( 2 ) . همان مدرك ، ص 305 ، ح 13 ( 3 ) . شرح نهج‌البلاغهء علّامه تسترى ، ج 9 ، ص 33