آن معدن پرورش يافته و علم و تقواى لازم را از آنجا كسب كرده‌اند . آن‌گاه امام در ادامهء اين سخن خطاب به معاويه مىفرمايد : « چقدر گفتار و كردارت از هم دور است ! » ؛ ( فَمَا أَبْعَدَ قَوْلَكَ مِنْ فِعْلِكَ ! ! ) . اشاره به اينكه تو از يك سو ادعاى خونخواهى عثمان مىكنى و از سوى ديگر بر امام و پيشواى خود كه قاطبهء مردم با او بيعت كرده‌اند به مبارزه برمىخيزى در حالى كه مشروعيت ظاهرى امام و پيشواى تو از مشروعيت ظاهرى خلافت عثمان بسيار روشن‌تر است . معلوم نيست تو با خليفهء مسلمانان موافقى يا مخالف . اين احتمال نيز در تفسير اين جمله وجود دارد كه منظور از تضاد قول و فعل معاويه اين است كه از يك سو مىخواهد حمايت از خليفه ( عثمان ) كند و خود را جانشين او بداند و از سوى ديگر آشكارا اعمالى بر خلاف شرع انجام مىدهد مانند پوشيدن لباس ابريشمى و نوشيدن شراب و ريختن خون بىگناهان . سپس مىفرمايد : « چقدر تو با عموها و دايىهاى ( بت‌پرستت ) شباهت نزديك دارى همان‌ها كه شقاوت و تمناى باطل وادارشان ساخت كه ( آيين ) محمد صلى الله عليه و آله را انكار كنند و همان‌گونه كه مىدانى ( با او ستيزه كرده‌اند تا ) به خاك و خون غلطيدند و در برابر شمشيرهايى كه ميدان نبرد هرگز از آن خالى نبوده و سستى در آن راه نمىيافته است نتوانستند در مقابل بلاى بزرگ از خود دفاع كنند و يا از حريم خود حمايت نمايند » ؛ ( وَقَرِيبٌ مَا أَشْبَهْتَ مِنْ أَعْمَامٍ وَأَخْوَالٍ ! حَمَلَتْهُمُ الشَّقَاوَةُ ، وَتَمَنِّي الْبَاطِلِ ، عَلَى الْجُحُودِ بِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله فَصُرِعُوا مَصَارِعَهُمْ « 1 » حَيْثُ عَلِمْتَ ، لَم‌ْيَدْفَعُوا عَظِيماً ، وَلَمْ يَمْنَعُوا حَرِيماً ، بِوَقْعِ سُيُوفٍ مَا خَلَا مِنْهَا الْوَغَى « 2 » ،

--> ( 1 ) . « مَصارِع » از ريشهء « صَرْع » بر وزن « فرع » به معناى به زمين افكندن است و « مَصارِعْ » جمع « مَصْرَع » به‌محلى كه شخصى بر زمين مىافتد و يا به قتلگاه شهيدان گفته مىشود ( 2 ) . « الوَغى » به معناى سر و صدايى است كه از جنگجويان در ميدان جنگ ظاهر مىشود و به صداى گروه‌زنبوران نيز « وَغى » گفته مىشود و گاه به صورت كنايه از جنگ يا ميدان نبرد استعمال مىگردد و در عبارت بالا همين معنا اراده شده است