بودن اين تبليغات دروغين ، در ميدان جنگ صفين تدريجاً آشكار شد ؛ جنگى كه حدود هيجده ماه به طول انجاميد . در اين مدت سخنان زيادى ميان آن‌ها رد و بدل شد و شاميان اعمال ياران على عليه السلام را مىديدند كه اهل نماز و راز و نياز شبانه با خدا هستند ؛ آب را معاويه بر روى لشكر على بسته بود ؛ ولى به هنگام سلطهء آن حضرت و يارانش بر آب مقابله به مثل نكردند و آب را به‌روى آنها گشودند ، كسى از آنها نسبت به قتل عثمان اظهار شادى نمىكرد و مخصوصاً وقتى قتل عمار ياسر به دست لشكريان معاويه انجام شد و پيغمبر در حديث معروف خود فرموده بود : « اى عمار تو را گروهى ظالم و طغيان‌گر مىكشند » اين نيز سندى براى حقانيت اميرمؤمنان و يارانش محسوب مىشد . حلقهء آخر اين ماجرا اين بود كه وقتى شاميان ناتوان شدند و فرياد بر آوردند كه بر زن و فرزند ما رحم كنيد و دست از جنگ برداريد و داورى قرآن را بپذيريد ، على و يارانش آن را پذيرفتند و به اين ترتيب حجت بر آنها تمام شد و در پيشگاه خدا عذرى نداشتند . امام عليه السلام در ادامه مىفرمايد : « كسانى كه پايبند به اين حقايق بودند خداوند آنها را از هلاكت نجات داد و كسانى كه لجاجت و پافشارى كردند پيمان‌شكنانى بودند كه خدا پرده بر قلبشان افكنده بود و حوادث ناگوار بر سر آنها سايه انداخت » ؛ ( فَمَنْ تَمَّ عَلَى ذَلِكَ مِنْهُمْ فَهُوَ الَّذِي أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنَ الْهَلَكَةِ ، وَمَنْ لَجَّ وَتَمَادَى « 1 » فَهُو الرَّاكِسُ « 2 » الَّذِي رَانَ « 3 » اللَّهُ عَلَى قَلْبِهِ ، وَصَارَتْ دَائِرَةُ السَّوْءِ عَلَى رَأْسِهِ ) .

--> ( 1 ) . « تَمادى » از مصدر « تَمادِى » به معناى اصرار و پافشارى در ادامهء كارى است ( 2 ) . « الرّاكِس » به معناى كسى است كه در امرى واژگون شده است از ريشهء « رَكْس » بر وزن « عكس » به معناى وارونه كردن چيزى و آن را با سر بر زمين گذاردن ، گرفته شده و به فرد پيمان‌شكن كه كار خود را وارونه انجام مىدهد نيز اطلاق مىشود ( 3 ) . « رانَ » از ريشهء « رَين » بر وزن « عين » در اصل به معناى زنگارى است كه روى اشياى قيمتى مىنشيند و به افرادى كه زنگار معصيت يا كفر بر قلبشان مىنشيند نيز اطلاق مىشود