حكومت شام اشاره كرده است و آن قيام براى مطالبه خون عثمان بود كه براى رسيدن به مقصود خود دست به تأويل آيات قرآن زدند و گفتند : قرآن مىفرمايد : « وَلَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي الْأَلْبابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ » « 1 » و در جاى ديگر مىفرمايد : « وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً فَلا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ » « 2 » از يك سو خطاب آيهء اوّل را عام مىگرفتند و از سوى ديگر خطاب آيهء دوم را كه خاص بود به خودشان تأويل مىكردند و خود را ولى خون عثمان مىشمردند در حالى كه هيچ ارتباطى با آنها نداشت . بر فرض آنها حق مطالبهء خون عثمان را داشتند بايد به سراغ قاتلان بروند . اين امر چه ربطى به امام عليه السلام داشت كه نه تنها هرگز دستش به خون عثمان آلوده نبود بلكه براى جلوگيرى از قتل وى اقدامات شايسته‌اى كرد ، بنابراين هم صغرا و هم كبراى استدلال آنها شيطنت‌آميز بود . اما صغرا به جهت اينكه نظرشان بر خلاف تمام شاهدان عينى قتل عثمان بود اذعان داشتند كه امام كوچك‌ترين دخالتى در آن نداشت و اما كبرا از طريق تأويل شيطنت‌آميزى بود كه قرآن در بعضى از آياتش به آن اشاره كرده مىفرمايد : « فَأَمَّا الَّذينَ في قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغاءَ تَأْويلِهِ » . « 3 » در ضمن جملهء « وَأَلَّبَ عَالِمُكُمْ جَاهِلَكُمْ . . . » نشان مىدهد كه معاويه و هم‌دستان او تبيلغات بسيار گسترده‌اى دربارهء اين دروغ رسوا ، يعنى شركت على عليه السلام در قتل عثمان در سراسر منطقهء شام به راه انداخته بودند تا از اين طريق بتوانند همه را بر ضد اميرمؤمنان بسيج كنند و به عنوان انجام وظيفه‌اى مذهبى آنها را به ميدان نبرد با على عليه السلام بكشانند .

--> ( 1 ) . بقره ، آيهء 179 ( 2 ) . اسراء ، آيهء 33 ( 3 ) . آل‌عمران ، آيهء 7