بخش بيست و هشتم وَإِيَّاكَ وَالْإِعْجَابَ بِنَفْسِكَ ، وَالثِّقَةَ بِمَا يُعْجِبُكَ مِنْهَا ، وَحُبَّ الْإِطْرَاءِ ، فَإِنَّ ذَلِكَ مِنْ أَوْثَقِ فُرَصِ الشَّيْطَانِ فِي نَفْسِهِ لِيَمْحَقَ مَا يَكُونُ مِنْ إِحْسَانِ الْمُحْسِنِينَ . وَإِيَّاكَ وَالْمَنَّ عَلَى رَعِيَّتِكَ بِإِحْسَانِكَ ، أَوِ التَّزَيُّدَ فِيمَا كَانَ مِنْ فِعْلِكَ ، أَوْ أَنْ تَعِدَهُمْ فَتُتْبِعَ مَوْعِدَكَ بِخُلْفِكَ ، فَإِنَّ الْمَنَّ يُبْطِلُ الْإِحْسَانَ ، وَالتَّزَيُّدَ يَذْهَبُ بِنُورِ الْحَقِّ ، وَالْخُلْفَ يُوجِبُ الْمَقْتَ عِنْدَ اللَّهِ وَالنَّاسِ . قَالَ اللَّهُ تَعَالَى : « كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لَاتَفْعَلُونَ » . وَإِيَّاكَ وَالْعَجَلَةَ بِالْأُمُورِ قَبْلَ أَوَانِهَا ، أَوِ التَّسَقُّطَ فِيهَا عِنْدَ إِمْكَانِهَا ، أَوِ اللَّجَاجَةَ فِيهَا إِذَا تَنَكَّرَتْ ، أَوِ الْوَهْنَ عَنْهَا إِذَا اسْتَوْضَحَتْ ، فَضَعْ كُلَّ أَمْرٍ مَوْضِعَهُ ، وَأَوْقِعْ كُلَّ أَمْرٍ مَوْقِعَهُ . ترجمه از خودپسندى و تكيه بر نقاط قوت خويش و علاقه به مبالغه در ستايش ( ستايش‌گويان ) شديداً بپرهيز ، زيرا اين صفات از مطمئن‌ترين فرصت‌هاى شيطان است تا كارهاى نيك نيكوكاران را محو و نابود كند . از منّت بر رعيت به هنگام احسان ، شديداً دورى كن و ( همچنين ) از افزون شمردن كارهايى كه انجام داده‌اى خوددارى نما و نيز از اينكه به آنها وعده دهى سپس تخلف كنى برحذر باش ، زيرا منّت گذاردن ، احسان را باطل مىسازد و بزرگ شمردن نعمت نور حق را مىبرد و خلف وعده موجب خشم خدا و خلق است ؛ خداوند متعال مىفرمايد : « نزد خدا بسيار خشم‌آور است كه چيزى را بگوييد كه انجام نمىدهيد » از عجله در كارهايى كه وقتش نرسيده است جداً بپرهيز و از كوتاهى در آن كارها كه امكانات عمل آن فراهم شده خوددارى كن ، از