بِزَوَالِ نِعْمَةٍ ، وَانْقِطَاعِ مُدَّةٍ ، مِنْ سَفْكِ الدِّمَاءِ بِغَيْرِ حَقِّهَا ) . امام عليه السلام در اين عبارت چهار اثر بسيار منفى ريختن خون به ناحق را بيان فرموده : انتقام شديد الهى ، مجازات سنگين او ، زوال نعمت‌ها از قبيل آرامش ، امنيّت ، سلامت و سعادت و زوال مُلك و حكومت . تاريخ هم نشان داده است كه چگونه خون به ناحق دامان صاحبش را مىگيرد و او را در پرتگاه نيستى مىافكند . سپس پنجمين اثر شوم آن را بيان مىفرمايد : « خداوند سبحان در دادگاه قيامت پيش از هر چيز در ميان بندگان خود در مورد خون‌هايى كه ريخته شده دادرسى خواهد كرد » ؛ ( وَاللَّهُ سُبْحَانَهُ مُبْتَدِئٌ بِالْحُكْمِ بَيْنَ الْعِبَادِ ، فِيمَا تَسَافَكُوا مِنَ الدِّمَاءِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ) . درست است كه حساب در قيامت بسيار سريع انجام مىگيرد ؛ ولى اين مانع از آن نمىشود كه اعمال بهتر زودتر حسابرسى شود و همچنين اعمال بدتر . در روايات آمده است نخستين چيزى كه از اعمال نيك در قيامت به آن نگاه مىشود نماز است « أَوَّلُ مَا يُنْظَرُ فِي عَمَلِ الْعَبْدِ فِي يَوْمِ الْقِيَامَةِ فِي صَلَاتِهِ » « 1 » در معاصى بزرگ نيز نخستين چيزى كه خدا دربارهء آن حكم مىكند خون به ناحق است . حضرت در ادامه به چهار پيامد شوم ديگر اشاره مىكند و مىفرمايد : « بنابراين حكومت و زمامدارى خود را هرگز با ريختن خون حرام تقويت مكن ، زيرا اين عمل ، پايه‌هاى حكومت را ضعيف و سست مىكند ، بلكه بنياد آن را مىكَند يا به ديگران منتقل مىسازد » ؛ ( فَلَا تُقَوِّيَنَّ سُلْطَانَكَ بِسَفْكِ دَمٍ حَرَامٍ ، فَإِنَّ ذَلِكَ مِمَّا يُضْعِفُهُ وَيُوهِنُهُ ، بَلْ يُزِيلُهُ وَيَنْقُلُهُ ) . تفاوت ميان اين چهار جمله ( يُضْعِفُ ، يُوهِنُ ، يُزِيلُ و يَنْقُلُ ) روشن است زيرا

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 79 ، ص 227 ، ح 53