غوغايى برپا شد اموال مسلمانان و بيت‌المال در ميان بستگان و اطرافيان و چاپلوسان تقسيم شد و در عوض ، آنها با خشونت تمام از حكومت دفاع كردند و صداها را در سينه‌ها خاموش نمودند و غالب شورش‌هايى كه پيدا شد بر اثر همين مظالم بود . تنها از عمر بن عبدالعزيز نقل مىكنند كه وقتى احساس كرد ممكن است اين امر سرچشمهء شورش عظيمى شود دستور اكيد داد تمام اين اموال به بيت‌المال مسترد گردد و جلوى اين امتيازات گرفته شود . اين امر در دنياى امروز نيز كاملًا رواج دارد ، اشخاص و گروه‌هاى وابسته به حكومت از امتيازهاى خاصى برخوردارند . همين امر سبب ناآرامىهاى فراوان و شورش‌هاى خطرناك است . امام عليه السلام در دومين دستور مىفرمايد : « حق را دربارهء آنها كه صاحب حق اند رعايت كن ؛ چه از نزديكان تو باشد يا غير آنها و در اين باره شكيبا باش و به حساب خدا بگذار ( و پاداش آن را از او بخواه ) هرچند اين كار موجب فشار بر خويشاوندان و ياران نزديك تو شود سنگينى اين كار را بپذير ، زيرا سرانجامش پسنديده است » ؛ ( وَأَلْزِمِ الْحَقَّ مَنْ لَزِمَهُ مِنَ الْقَرِيبِ وَالْبَعِيدِ ، وَكُنْ فِي ذَلِكَ صَابِرا مُحْتَسِباً ، وَاقِعاً ذَلِكَ مِنْ قَرَابَتِكَ وَخَاصَّتِكَ حَيْثُ وَقَعَ ، وَابْتَغِ عَاقِبَتَهُ بِمَا يَثْقُلُ عَلَيْكَ مِنْهُ ، فَإِنَّ مَغَبَّةَ « 1 » ذَلِكَ مَحْمُودَةٌ ) . اين همان چيزى است كه امروز از آن به عنوان مقدم داشتن ضابطه بر رابطه تعبير مىشود و كارى است بسيار مشكل كه انسان حق را بر پيوندهاى خويشاوندى و دوستان نزديك و همكاران خود مقدم دارد و معاونان خود را در برابر حق به فراموشى بسپرد و اگر خواستهء آنها بر خلاف حق است اجراى حق را بر خواستهء آنها مقدم بدارد . همان چيزى كه نمونهء كاملش خود امام عليه السلام است

--> ( 1 ) . « مَغَبَّة » به معناى عاقبت و نتيجهء چيزى است