آنها قائل شود و در همهء امور با آنها مشورت نمايد . امام عليه السّلام نكاتى را به آنها يادآور شد ؛ نكاتى كه مسير حكومت امام را روشن مىساخت و به انتظارات نابجاى آنها پايان مىداد : نخست اينكه آنها را بر اين امر سرزنش مىكند كه چرا به جهت امور ظاهرا مختصرى خشمگين شده‌ايد و خوبيهاى فراوانى را به فراموشى سپرده‌ايد . در بخش ديگرى از اين بيان به آنها يادآور مىشود كه مشكلى در امر حكومت پيدا نشده تا با آنها مشورت كند ؛ بلكه بر اساس كتاب خدا و سنّت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله ، امر حكومت را سامان مىبخشد و البتّه اگر مطلبى كه نياز به مشورت داشته باشد پيش آيد هيچ‌گاه از مشورت خوددارى نخواهد كرد . در بخش سوم اين خطبه به اين ايراد كه چرا در تقسيم بيت المال مساوات ميان مسلمانان را رعايت كرده ، پاسخ مىدهد كه اين همان سنّت رسول خداست . سرانجام در آخرين قسمت اين خطبه به دعاى پرمعنايى مىپردازد و براى كسانى كه هرگاه حق را ببينند يارى مىكنند و با ظلم به مبارزه برمىخيزند رحمت الهى را تقاضا مىكند . * * *