ابى الحديد در شرح نهج البلاغهء خود و همچنين ابن ميثم و بعضى ديگر از شارحان ، اين معنا را پذيرفتند . جملهء « معروف الضّريبة . . . » با توجّه به اينكه « ضريبه » در اينجا به معناى سجيه ، نهاد و خوى و خصلت است و « جليبه » به معناى كارى است كه انسان بر خلاف خوى و خصلت انجام مىدهد گويى آن را خارج از وجود خود جلب و وارد مىكند ، مفهومش اين است كه گروهى از آن انسانهاى پاك نهاد بر اثر عوامل برونى ؛ مانند تربيتهاى غلط و محيطهاى آلوده و تبليغهاى سوء كه منشأ دواعى شيطانى مىشود ، بر خلاف سجيهء خود رفتار مىكنند . جملهء « تائه القلب . . . » مفهومى دارد كه غالبا در زندگى خود و ديگران تجربه كرده‌ايم و آن اينكه افرادى كه بر اثر عوامل مختلف ، قلبى ناآرام دارند ، قدرت تفكّر منظم را از دست مىدهند و طبعا افكارشان پريشان مىشود به طورى كه از پريشانى فكر آنها ناراحتى دلهايشان را مىتوان به دست آورد . جملهء « و طليق اللّسان . . . » نيز مفهومى دارد كه به تجربه رسيده و آن اينكه سخنوران ماهر ، افرادى هستند كه قلبى قوى و نيرومند دارند و از چيزى نمىترسند ، شجاع‌اند و به همين دليل در ايراد سخنرانى مهارت دارند . نكته‌ها 1 . رابطهء عجيب روح و جسم بسيارى از دانشمندان و فلاسفه تصريح كرده‌اند كه رابطهء روح و جسم انسان چنان است كه ويژگى هريك در ديگرى اثر مىگذارد ، بنابراين جاى تعجب نيست كه ميان قيافه و قامت انسانها و ساير ويژگيهاى جسمانى آنان با روحيات و اخلاق آنها رابطه‌اى برقرار باشد . از قديم الايّام تا به امروز جمعى از دانشمندان اين روابط را در كتابهاى خود