مولاهم الحقّ و ضلّ عنهم ما كانوا يفترون » ) . آرى در آن روز چند چيز چشمگير است : همگى در پيشگاه عدالت پروردگار حاضر مىشوند و همگى اعمال خود را در برابر خويش حاضر مىبينند و همهء عذرهاى واهى و نسبتهاى دروغين و ناروا كه ابزار گناه و انحراف بود محو و نابود مىگردد و هيچ كس راه فرارى از نتيجهء اعمال خود ندارد . به راستى اگر انسان در اين دو نكته بينديشد كه سرانجام زندگى پايان مىگيرد و همه‌چيز را رها كرده به خفتگان در زير خاك مىپيوندد و ديگر اينكه بعد از آن مسئلهء حساب و كتاب و جزاى اعمال است حساب و كتابى كه هيچ راه گريزى از آن نيست ؛ اگر انسانها در اين دو امر فكر بكنند به يقين مراقب اعمال خويش در اين دنيا خواهند بود و اين همه ظلم و فساد و گناه رخ نخواهد داد . * * *