كه ارواح نيكان با يكديگر ديدار دارند و حلقه‌هاى انس تشكيل مىدهند . مرحوم كلينى در جلد سوم كافى در « باب ارواح المومنين » از امير مؤمنان على عليه السّلام نقل مىكند كه به اتفاق يكى از يارانش ( حبّة العرنى ) به پشت ديوار شهر كوفه كه به نام وادى السّلام معروف بود رفت و گويى با ارواح مردگان پيوسته و آهسته سخن مىگفت من مدّتى ايستادم و مدّتى نشستم و خسته شدم . عباى خود را بر زمين گستردم و عرض كردم : اى امير مؤمنان ! من از اينكه اين همه سرپا ايستاده‌ايد براى شما ناراحتم ساعتى استراحت كنيد ، فرمود : من با ارواح اين مردگان سخن مىگويم و انس مىگيرم ، عرض كردم : اى امير مؤمنان ! آيا آنها واقعا چنين هستند ؟ فرمود : « نعم و لو كشف لك لرأيتهم حلقا حلقا محتبين يتحادثون ؛ اگر پرده‌ها از جلوى چشم تو كنار رود آنها را به صورت حلقه‌ها مىبينى كه گرد هم نشسته‌اند و سخن مىگويند » . « 1 » بنابراين اگر مىبينيم امام عليه السّلام در اين عبارات تنها بر سرنوشت جسمانى انسان تكيه مىكند و سخنى از ارواح نمىگويد به دليل آن است كه غالب مردم در اين دنيا به پرورش جسم و لذّات جسمانى مىپردازند ، امام عليه السّلام مىفرمايد : سرانجام اين جسم به كجا منتهى مىشود ، بيدار باشيد و اين همه براى نيل به لذّات جسمانى مرتكب انواع گناهان نشويد . * * *

--> ( 1 ) . كافى ، ج 3 ، ص 243 ، باب فى أرواح المؤمنين ، ح 1 .