نگه مىداشتى . امام عليه السّلام برآشفت و اين سخن را ايراد كرد . كه در واقع از سه بخش تشكيل شده است : بخش اوّل را به بحثى كلى و جامع و كوبنده دربارهء تبرّى از ظلم و ستم آغاز كرده و مىفرمايد : به هيچ قيمتى حاضر نيست كمترين ظلم و ستمى روا دارد و خشم و غضب پروردگار را براى خود بخرد . بخش دوم به ذكر يكى از مصداقهاى روشن اين مطلب مىپردازد و داستان تنگدستى برادرش عقيل و انتظار نابجاى او را از بيت المال بيان مىفرمايد كه چگونه با « حديده محماة » ( آهن تفتيده ) به او پاسخ داد . بخش سوم را به ياد كرد مصداق زندهء ديگرى از بيزاريش از ظلم و ستم اختصاص مىدهد و داستان « اشعث بن قيس » منافق و حلواى ملفوفه را ذكر مىكند و با جمله‌هاى بسيار رسا و گويا و بىنظير در زمينهء تبرّى از ظلم و ستم و پايمال كردن حقوق ديگران گفتار خود را پايان مىدهد . * * *