نه اينكه آنها تجارت و بيعى ندارند و از فعاليت اقتصادى بيگانه و سربار اجتماع‌اند ، بلكه آنها گامهاى مؤثّرى در اين وادى بر مىدارند ؛ ولى چنان نيست كه اين فعاليتهاى اقتصادى آنها را از ياد خدا غافل سازد و در مسير دنياپرستى قدم زنند . در اينكه فرق ميان تجارت و بيع چيست ؟ گاه گفته مىشود نسبت آنها عموم و خصوص مطلق و ذكر بيع بعد از تجارت از قبيل ذكر خاص بعد از عام است ، زيرا بيع ( خريد و فروش ) يكى از انواع فعاليتهاى اقتصادى است . اين احتمال نيز وجود دارد كه تجارت اشاره به فعاليتهاى اقتصادى مستمر است و بيع فعاليتهاى محدود و مقطعى را شامل مىشود ؛ يعنى اهل ذكر نه آن را از دست مىدهند و نه اين را و درعين‌حال ذكر اللّه به طور دائم در آن تجلّى مىكند . در ادامهء اين سخن به بقيهء صفات آنها اشاره كرده مىفرمايد : « با ياد خدا تمام دوران زندگى خود را سپرى مىكنند و با فريادهاى باز دارنده در گوش غافلان آنها را به ( كيفر ) محرّمات الهى توجّه مىدهند ، و به عدالت و معروف دعوت مىكنند و خود عامل به آن هستند ، و مردم را از منكرات باز مىدارند و خود گرد آن نمىگردند » ؛ ( يقطعون به أيّام الحياة ، و يهتفون « 1 » بالزّواجر عن محارم اللّه في أسماع الغافلين ، و يأمرون بالقسط و يأتمرون به ، و ينهون عن المنكر و يتناهون عنه ) . جملهء « يقطعون به أيّام الحياة » اشاره به اين است كه برنامهء ياد خدا و آثار پر بركتش مربوط به يك روز و چند روز عمر آنها نيست ، بلكه سراسر ايّام حياتشان را از جوانى گرفته تا بزرگسالى و پيرى همه را شامل مىشود .

--> ( 1 ) . « يهتفون » از ريشهء « هتف » بر وزن « هتك » به معناى فرياد بر سر كسى زدن است .