219 و من كلام له عليه السّلام لمّا مرّ بطلحة بن عبد اللّه و عبد الرّحمن بن عتّاب بن أسيد و هما قتيلان يوم الجمل از سخنان امام عليه السّلام است اين سخن را هنگامى فرمود كه در روز جنگ جمل از كنار كشتهء طلحة بن عبد اللّه و عبد الرّحمن بن عتّاب بن اسيد عبور كرد . « 1 » خطبه در يك نگاه اين سخن كوتاه كه مرحوم سيّد رضى آن را از سخن مشروح‌ترى گزينش كرده ، در واقع سه نكته را بيان مىكند : يكى اظهار تأسّف امام نسبت به قتل طلحه كه نمىبايست با آن همه سوابقى كه در اسلام داشت اين مسير غلط را مىپيمود و سرانجام در قيامى شيطانى كشته مىشد و در زير اين آسمان غريبانه مىافتاد . ديگر اينكه سردمداران جنگ جمل كه خازنان بيت المال بصره و شيعيان امام

--> ( 1 ) . سند خطبه : اين سخن را ابو الفرج اصفهانى در اغانى و مبرّد در كامل و ابن عبد ربّه در عقد الفريد و ابن اثير در نهايه نقل كرده‌اند . ( مصادر نهج البلاغه ، ج 3 ، ص 135 ) .