الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

258

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى )

نعمت خدا بر او بزرگ است و احسان او بر وى فراوان ؛ زيرا هرقدر نعمت خدا بر كسى بيشتر شود حق وى بر او فزونتر مىگردد . ( بدانيد ! ) از بدترين و سخيف‌ترين حالات زمامداران نزد مردم صالح اين است كه گمان برده شود آنها دوست‌دار تفاخرند و كار آنها را بر نوعى برترى جويى حمل كنند ، من خوش ندارم كه اين فكر در ذهن شما جولان كند كه مدح و ستايش را دوست دارم و از شنيدن آن لذّت مىبرم . من به حمد اللّه چنين نيستم و به فرض كه من ( به مقتضاى طبيعت بشرى ) مدح و ثنا را دوست مىداشتم ، آن را به سبب خضوع و تواضع در برابر خداوند سبحان ترك مىكردم . خداوندى كه با عظمت و كبرياييش از همه سزاوارتر براى ثنا و ستايش است . بسيار مىشود كه مردم ، ستودن افراد را به جهت تلاشهايشان ( در اداى حق ) شيرين مىشمرند ( ممكن است اين امر براى شما ايرادى نداشته باشد ، ولى من از شما مىخواهم كه ) مرا با سخنان زيباى خود به جهت اينكه در پيشگاه خداوند و نزد شما به سبب احساس مسئوليت الهى حقوقتان را ادا كرده‌ام نستاييد ( چرا كه ) هنوز در اداى آنها به طور كامل فراغت نيافته‌ام و واجباتى كه بر عهدهء دارم كاملا به مرحله اجرا در نيامده است . شرح و تفسير در برابر انجام وظيفه مرا ستايش نكنيد ! « هنگامى كه سخن امام عليه السّلام به آخر جملهء بخش گذشته رسيد يكى از يارانش ( به پا خاست و ) با گفتارى طولانى كه در آن مدح و ثناى فراوانى نسبت به امام عليه السّلام بود آن حضرت را ستود ، و اطاعت كامل خود را در همه حال نسبت به آن حضرت اعلام كرد » ؛ ( فأجابه عليه السّلام رجل من أصحابه بكلام طويل ، يكثر فيه الثّناء عليه ، و يذكر سمعه و طاعته له ؛ فقال عليه السّلام : ) .