شخص است و اين مسئلهء مهمّى است كه به شرح آن خواهيم پرداخت ( ان شاء اللّه ) . 2 . در بخش دوم حقوق حاكمان بر مردم و حقوق مردم را بر حاكمان تشريح مىكند و در همين بخش براين معنا تأكيد مىفرمايد كه نه اصلاح مردم بدون اصلاح حاكمان ممكن است نه اصلاح حاكمان بىاصلاح مردم ؛ يعنى اين دو در يكديگر تأثير متقابل دارند . 3 . بخش سوم در واقع پاسخى است كه امام عليه السّلام به يكى از يارانش داد ؛ او تعريف و تمجيد فراوانى از امام كرد و وفادارى كامل خود را به پيشگاه آن حضرت عرضه داشت ، امام در پاسخ او تواضع فراوانى نمود و فرمود : من هرگز ثناگويى و تعريف و تمجيد را خوش ندارم ، چرا كه همهء عظمتها مخصوص ذات پاك خداست . 4 . در بخش چهارم از روابط صحيح حاكمان و مردم سخن به ميان آمده و بدين معنا تأكيد شده كه حاكمان بايد از متملّقان و چاپلوسان بپرهيزند و به عكس آمادهء شنيدن نقد نقّادان و خرده‌گيران باشند تا جامعه روبه سوى صلاح و فلاح حركت كند . * * *