ايّها النّاس لا تستوحشوا في طريق الهدى لقلّة أهله ، فإنّ النّاس قد اجتمعوا على مائدة شبعها قصير ، وجوعها طويل . أيّها النّاس ، إنّما يجمع النّاس الرّضى و السّخط . و إنّما عقر ناقة ثمود رجل واحد فعمّهم اللّه بالعذاب لمّا عمّوه بالرّضى ، فقال سبحانه : « فَعَقَرُوها فَأَصْبَحُوا نادِمِينَ » فما كان إلّا أن خارت أرضهم بالخسفة خوار السّكّة المحماة في الأرض الخوّارة . أيّها النّاس ، من سلك الطّريق الواضح ورد الماء ، و من خالف وقع في التّيه ! ترجمه اى مردم ! در طريق هدايت از كمى پويندگانش وحشت نكنيد ، زيرا مردم گرد سفره‌اى اجتماع كرده‌اند كه سيرى آن كوتاه و گرسنگى آن بس طولانى است . اى مردم ! رضايت و نارضايتى ( نسبت به عملى از اعمال ) موجب وحدت مردم ( در كيفر و پاداش ) مىشود ( مگر نمىدانيد ) ناقهء ثمود را تنها يك نفر پى كرد ؛ امّا كيفر و عذاب الهى آن ، همهء قوم ثمود را فراگرفت ، زيرا همگى به عمل آن يك نفر راضى بودند . خداوند سبحان مىفرمايد : « فَعَقَرُوها فَأَصْبَحُوا نادِمِينَ » ؛ آن قوم ناقه را پى كردند و سرانجام ( هنگام نزول بلاى فراگير ) پشيمان شدند و طولى نكشيد سرزمين آنان همچون آهن گداخته‌اى كه در زمين نرمى فرورود با صداى وحشتناكى فرورفت . اى مردم ! آن‌كس كه راه واضح و آشكار را بپويد به آب مىرسد ؛ امّا كسى كه مخالفت كند در بيابان سرگردان خواهد شد ( و تشنه كام جان مىدهد ) .