اعضايم را تا پايان عمر سالم بدار ) » ؛ ( اللّهمّ اجعل نفسي أوّل كريمة تنتزعها من كرائمي ، و أوّل وديعة ترتجعها من ودائع نعمك عندي ! ) . « كريمة » در اصل به معناى شخص باارزش و اشياى گرانبهاست و در جملهء مورد بحث ، اشاره به اعضاى مهم انسان ؛ مانند چشم و گوش و زبان است كه گاه به عنوان موهبت الهى و گاه وديعهء خداوند ذكر شده است كه هم اشاره به لطف و رحمت الهى است و هم اشاره به اينكه نعمتها وديعه‌هايى است و سرانجام باز گرفته مىشود . در هر حال مضمون اين دعا همان است كه به صورت ديگرى در دعاهاى ساير معصومان آمده است ؛ در دعاى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله در اعمال شب نيمهء شعبان مىخوانيم : « اللّهمّ أمتعنا بأسماعنا و أبصارنا و قوّتنا ما أحييتنا و اجعله الوارث منّا ؛ خداوندا نعمت گوش و چشم و قوّت جسم و جان ما را تا زمانى كه زنده‌ايم بر ما ارزانى دار و آنها را وارث ما قرار ده » . « 1 » راستى چنين است كه انسان اگر در اواخر عمر نعمت چشم و گوش و قدرت و جسم و روح را از دست بدهد به مردهء متحركى مبدّل مىشود كه شهد حيات در كام او از زهر هم تلخ‌تر است و هر لحظه آرزوى مرگ و رهايى از آن حالت مىكند . بديهى است منظور از دعاى فوق اين نيست كه خداوند در پايان عمر نخست جان انسان را بگيرد و بعد از مدّتى چشم و گوش او را ، بلكه منظور اين است كه تا پايان عمر تمام اعضاى او سالم باشند . در سومين درخواست ، عرضه مىدارد : « خداوندا ! به تو پناه مىبريم كه از گفتارت روىگردان شويم يا به كناره‌گيرى از آيينت فريفته گرديم يا هوا و هوسهاى سركش ما را به پيروى از خود بكشاند و از هدايتهاى تو باز دارد » ؛

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 95 ، ص 413 ، دعاى شب نيمهء شعبان .