يصدّقوا قوله ، و لكنّهم قالوا : صاحب رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله رآه ، و سمع منه ، و لقف « 1 » عنه ، فيأخذون بقوله ) . اتفاقا يكى از شگردهاى منافقان اين بود كه لباس قداست بر تن همهء صحابه پوشاندند و همه را افرادى مؤمن ، درستكار و صاحب قداست ويژه معرفى كردند تا از اين طريق به مقاصد شوم خود برسند كه شرح اين ماجرا نيز در نكات پايان بحث خواهد آمد ، ان شاء اللّه . آنگاه امام عليه السّلام براى اثبات گفتار خود به قرآن مجيد استناد مىكند تا هرگونه شك و ترديد را از ذهن مخاطب بزدايد ، مىفرمايد : « خداوند آنچه را لازم بوده از وضع منافقان خبر داده و اوصاف آنان را بر شمرده است » ؛ ( و قد أخبرك اللّه عن المنافقين بما أخبرك ، و وصفهم بما وصفهم به لك ) . اين سخن ، اشاره به آيات زيادى است كه در سوره‌هاى منافقين ، توبه ، احزاب ، نساء ، بقره و ديگر سوره‌ها آمده است و پرده از وضع منافقان برداشته ، راه و رسم آنها را روشن ساخته و حيله‌ها و دامهاى آنها را بر شمرده است . آنگاه امام عليه السّلام اضافه مىكند : « سپس اين گروه منافقان ( يك‌باره بعد از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله از ميان نرفتند بلكه ) بعد از آن حضرت باقى ماندند ( و جمعيّت خود را سامان بخشيدند و به كار خود ادامه دادند ) و به پيشوايان گمراهى و دعوت كنندگان به دوزخ با دروغ و بهتان ، تقرّب جستند ( و احاديثى در فضيلت آنها جعل كردند ) آنها نيز مقامات كشور اسلامى را به آن منافقان سپردند و آنان را حاكمان بر مردم ساختند و بر گردن مردم سوار كردند » ؛ ( ثمّ بقوا بعده ، فتقرّبوا إلى أئمّة الضّلالة ، و الدّعاة إلى النّار بالزّور « 2 » و البهتان ، فولّوهم الأعمال ، و جعلوهم

--> ( 1 ) . « لقف » از ريشهء « لقف » بر وزن « وقف » به معناى گرفتن چيزى با سرعت است كه در تعبيرات معمولى تعبير به ربودن و قاپيدن مىشود . ( 2 ) . « زور » در اصل به معناى چيزى است كه از حدّ وسط به طرفى متمايل شده باشد . از آنجا كه دروغ از حق منحرف شده و به باطل گراييده ، به آن زور گفته مىشود .